Polskie kuźnie od lat podejmują działania mające na celu dostosowywanie swojego zaplecza technicznego do bieżących i przyszłych potrzeb i wymagań klientów. Zwiększenie wydatków inwestycyjnych oraz wydatków na B+R pozwoliłyby na wzrost wykorzystania potencjału produkcyjnego, zmniejszenie kosztów produkcji oraz podniesienie wydajności produkcji na 1 zatrudnionego pracownika. Przełożyłoby się to na zwiększenie konkurencyjności polskiego sektora kuźniczego na arenie międzynarodowej, głównie w odniesieniu do producentów azjatyckich.

Polskie kuźnictwo postrzegane jest jako stabilne, przy relatywnie niskich kosztach produkcji i równoczesnej wysokiej jakości. Branża charakteryzuje się również, dobrą bazą krajowych dostawców materiałów. Rozwój polskiego kuźnictwa warunkuje efektywność planowanych przedsięwzięć inwestycyjnych w polskim górnictwie, kolejnictwie, rolnictwie i energetyce (gaz łupkowy, technologie wiatrowe).

Polskie kuźnie plasują się na 4. miejscu w Europie pod względem wielkości produkcji odkuwek kutych swobodnie; produkcja Polski stanowi 6 % produkcji europejskich kuźni ogółem, która w roku 2010 wyniosła 5,4 milionów ton. Wyprzedzają nas Niemcy (46%), Włochy (21%) oraz Francja (9%). Odkuwki swobodnie kute znajdują zastosowanie głównie w przemyśle stoczniowym (wały korbowe silników okrętowych, wały napędowe statków), maszynowym, energetycznym i hutniczym (tuleje, pierścienie, cylindry, walce hutnicze, osie, wały wykorbione, wały gładkie i wielostopniowe, pręty, krążki, kostki). Polskie kuźnictwo jest też ważnym dostawcą wyrobów dla przemysłu zbrojeniowego.

Ponad 60% produkcji polskich kuźni przeznaczone jest na eksport; głównymi odbiorcami polskich odkuwek są Niemcy, Austria, Belgia, Wielka Brytania, Holandia, Francja i Stany Zjednoczone.

Jeśli chodzi o kucie w matrycach zamkniętych, wielkość produkcji odkuwek polskich w kuźni wyniosła w roku 2010, 175 tys. ton, co uplasowało Polskę na 6. miejscu w Europie, po Niemczech, Włoszech, Francji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii. Aktualnie głównym odbiorcą odkuwek matrycowych jest przemysł motoryzacyjny (ok. 60%) oraz w mniejszym stopniu szeroko pojęty przemysł maszynowy (11%), rolno-spożywczy (8%), wydobywczy (2%), kolejowy (2%) i lotniczy (< 1%).